Fiber Optik Bağlantı Kablosu Kılıf Seçim Kılavuzu | Fenxi

İki bağlantı kablosu fotoğrafta birbirinin aynısı gibi görünebilir, ancak sahada farklı performans gösterebilir. Kablo kılıfının bileşimi, denetçinin kablo döşemesini onaylayıp onaylamayacağını belirler; kablo çapı ise kablonun raf kapısının arkasındaki kıvrımı atlatıp atlatamayacağını belirler. Her ikisini de tek bir kalem olarak değerlendiren alıcılar, teslimattan aylar sonra reddedilen bir teslimat veya aralıklı bağlantı şeklinde bu uyumsuzlukla karşılaşırlar.

Kılıf Malzemesi ve Kablo Çapı, İki Ayrı Karardır

Bir kılıf bileşimi ile yangın sınıflandırması farklı kavramları ifade eder ve bu ikisini birbirine karıştırmak, çoğu teklif talebinde (RFQ) yapılan hatanın temel nedenidir. PVC, LSZH, TPU veya PE gibi bileşik, kablonun yangında nasıl davranacağını, ne kadar duman yayacağını ve soğukta ne kadar esnek kalacağını belirler. OFNR, OFNP veya bölgesel bir eşdeğeri gibi sınıflandırma ise kablonun hangi kurulum alanına döşenebileceğini belirtir. Bir kablo düşük dumanlı olabilir ancak yükseltici sertifikasına sahip olmayabilir; aynı şekilde, bitmiş yapısı testi geçmişse bir PVC kablo plenum sertifikasına sahip olabilir. LSZH'yi yangın sınıfı ile eşanlamlı olarak ele almak, denetçinin aslında kontrol ettiği kısmı gözden kaçırmak anlamına gelir.

Çap, farklı bir eksende değerlendirilir. 3,0 mm’lik bir dubleks kablo, kullanım açısından rahattır ve kablo düzenleyicide esneklik sağlar; 2,0 mm’lik bir kablo ise yaklaşık yarısı kadar bir kesit alanıyla aynı optik performansı sunar; bu durum, 48 adet dubleks bağlantı noktasının tek bir raf biriminden çıkarılması gerektiğinde önem kazanır. Teorik olarak bakıldığında, iki boyut arasında bir üstünlük söz konusu değildir. Doğru cevap, patch panosundaki yoğunluğa, güzergâhın gerektirdiği bükülme yarıçaplarına ve kablonun ne sıklıkla yeniden bağlanacağına bağlıdır.

Yangın Dayanıklılık Standartları: PVC, LSZH, OFNR ve OFNP’nin Uygulanabileceği Alanlar

Tablo, alıcıların en sık karşılaştığı dört işaretlemeyi, bunların temelini oluşturan test verileriyle eşleştirir. Tek bir kablo, aynı anda iki işareti de taşıyabilir; örneğin, bir LSZH bileşiği aynı zamanda bir yükseltici listelemesine de sahip olabilir.

Asıl önemli olan, hangi bileşiğin en iyi olduğu değil, o alan için hangi sertifikasyonun gerekli olduğudur. Kuzey Amerika’da hava işleme kuralı NEC Madde 770’ten kaynaklanmaktadır ve bu kuralın temelini oluşturan iki test şunlardır: UL 910 (NFPA 262) plenum için ve yükseltici için UL 1666; kablo standardının kendisi ise şu kurum tarafından yayınlanmıştır: NFPA. Hava geri dönüşü sağlayan tavanın üzerine yerleştirilmiş, plenum içermeyen bir kablo, yönetmelik ihlali teşkil eder; bu durum genellikle denetim sırasında tespit edilir ve değiştirilmesi için kablonun tamamının yeniden döşenmesi gerekir.

Avrupa, Orta Doğu ve Asya’nın büyük bir kısmında, bu karar bir UL dosya numarası yerine IEC test sonuçlarına göre alınmaktadır. Düşük dumanlı, halojensiz kablo, duman yoğunluğu ve asitli gazlar nedeniyle tercih edilmektedir: IEC 61034-2 standardı dumanı sınırlarken, IEC 60754-2 standardı ise aynı odadaki ekipmana zarar verebilecek gazların asitliğini sınırlamaktadır. IEC çevrimiçi mağazası Test yöntemleri burada sıralanmıştır; dosyanıza eklemeniz gerekenler ölçülen değerlerdir. İki kablonun her ikisi de LSZH olarak etiketlenmiş olabilir; ancak bunlardan birinde yüzde 60 ışık geçirgenliği gösteren bir rapor bulunurken, diğerinde hiçbir belge bulunmayabilir.

Kılıf malzemesi de çalışma aralığını belirler: Standart malzemeler kullanım sırasında yaklaşık eksi 20 ila artı 70 santigrat derece aralığında çalışır; düşük sıcaklık veya zırhlı versiyonlar ise eksi 40 dereceye kadar iner; bu durum, ısıtmasız barınaklar ve Kuzey Avrupa’daki kabinler için önemlidir.

2,0 mm, 3,0 mm ve 0,9 mm: Yoğun Raflar İçin Çap Seçenekleri

Tablodaki yarıçap, dış çapın on katı olan kullanım sınırını gösterir. Kablo çekilirken veya döşenirken bu değer yirmi katına çıkar: 3,0 mm’lik bir kablo için 60 mm, 2,0 mm’lik bir kablo için 40 mm. Çalışır durumdaki bir rafta bu, genellikle satın alma kararını belirleyen kısıtlayıcı faktördür; çünkü 3,0 mm'lik bir kablo hava akışına doğru eğilebilirken, 2,0 mm'lik bir kablo uzak bağlantı noktasına sorunsuz bir şekilde ulaşabilir.

Bükülmeye dayanıklı fiber, optik özellikleri değiştirir; kılıfı değil. ITU-T G.657 A1 ve A2 fiberleri, tavsiye belgesinde tanımlanan 15 mm ve 7,5 mm bükülme yarıçaplarının altında zayıflama değerlerini korur; ancak etrafındaki kablo, mekanik bir minimum seviyeyi sağlar. Bir G.657.A2 kablosu, kablo tepsisinin arkasında 15 mm’lik bir bükülmeye izin vermez; bu kablo, gerilimin en yüksek olduğu konektörün son 30 mm’sinde bir marj sağlar. Fiber sınıfı ve kılıf boyutu, satın alma siparişinde ayrı satırlar olarak yer alır ve sınıf mantığı, kılavuzumuzda ele alınmaktadır. OS2 ve OM4 bağlantı kablosu seçimi.

Yoğunluk aritmetiktir. 24 adet çift yönlü LC bağlantı noktasına sahip on iki panel, bir raf yüzüne 288 konektör yerleştirir. 3,0 mm'lik bir çift yönlü kablo, 3,0 x 6,0 mm'lik bir kesit kaplar; 2,0 mm'lik bir çift yönlü kablo ise 2,0 x 4,0 mm'lik bir kesit kaplar. On iki panel boyunca bu boşluk, kablo düzenleyicinin hala kapanıp kapanmayacağını belirler. Her iki boyut da, ferrule, cilalama ve hizalama manşonu tarafından belirlenen yerleştirme kaybını veya geri dönüş kaybını değiştirmez.

Bağlantı Noktasında Bükülme Yarıçapı, Çekme Yükü ve Gerilim Giderme

Dar virajlar, mekanik bütçenin yalnızca bir parçasını oluşturur ve teslimat sırasında en sık test edilen kısımdır. Konektördeki gerilme ve yan yük, sahada daha fazla arızaya neden olur; ancak bunların hiçbiri kabul gününde yapılan kayıp testinde ortaya çıkmaz.

• Bükülme yarıçapı: Çalışma sırasında dış çapın on katı, çekme sırasında yirmi katı.
• Çekme yükü: aramid ipliği tarafından taşınır, lif tarafından değil. Kesin yapıya ilişkin kısa vadeli ve uzun vadeli değerleri isteyin.
• Yan yük ve gerilim azaltma: sıkıştırılmış bağlar kullanılmamalı, sadece cırt-cırt kullanılmalı; kılıf tam olarak oturmalıdır, aksi takdirde yük ferrule’a biner.
• Çiftleme döngüleri: GR-326-CORE, 0,5 dB ekleme kaybı veya daha iyi bir değerle 500 döngüyü kapsar; geri dönüş kaybı ise UPC için 50 dB, APC için 60 dB’dir.
• Kategori: IEC 61753-1 standardı, kontrollü, kontrolsüz ve dış mekan kategorilerini tanımlamaktadır. Kategoriyi katalog sayfasına değil, kabine göre seçiniz.

Bir konektör yandan takıldığında veya bir kıvrım kılıfın çok yakınına geldiğinde, geri dönüş kaybı ilk olarak ortaya çıkar. Yayınlanan kayıp sınırları: Fluke Networks kabul maddesine yazılabilecek gerçekçi bir rakamdır.

Açık Hava, Zırhlı ve Endüstriyel Ceket Seçenekleri

İç mekan ve dış mekan kabloları farklı ürünlerdir ve hiçbir yangın sertifikası bu sınırı her iki yönde de aşmaz. Bir dış mekan kablosu, UV ışınlarına ve neme karşı direnç sağlamak için siyah polietilen bir dış kılıfa ve ayrıca IEC 60794 serisinin ezilme, darbe ve gerilme gereksinimlerini karşılayan bir yapıya sahip olmalıdır. Bir kanaldan geçen bir iç mekan LSZH kablosu, ilk kayıp testini geçebilir ancak bir sezon içinde arızalanabilir.

Güzergâhın açıkta kaldığı yerlere zırh eklenir: doğrudan toprağa gömme uygulamaları ve endüstriyel kabinler için oluklu çelik şerit; kemirgenlerin girmesine açık kanallar için ise birbirine kenetlenen zırh. Konektörün açık havada bulunduğu yerlerde, ODVA veya FullAXS gibi sertleştirilmiş IP67 arayüzü, dubleks bağlantı noktasının yerini tamamen alır ve kablo, fabrikada sonlandırılmış sabit uzunlukta bir montaj haline gelir.

Cekete Uygun Bağlantı Parçası, Manşet ve Cilalama

Bağlantı noktası, daha önce seçilen çapla uyumlu olmalıdır. 2,0 mm’lik bir kablo, doğal olarak LC tek parça ve kısa önyükleme tertibatları, burada yuvarlak bir kılıf her iki fiberi de taşır ve tek bir it-çek mandalı bu ikiliyi serbest bırakır. 3,0 mm’lik dubleks kablo, standart SC ve LC uçlar ile karma panellere uygundur. Uç uzunluğu panel derinliğiyle aynı olmalıdır; zira sığ bir kasetin içindeki uzun bir uç, kapağın kapanmasını engeller.

Bağlantı boyunca cilalama tutarlı olmalıdır. LC/UPC ve SC/UPC, mavi gövdelerle birleştirilir ve geri dönüş kaybını 50 dB veya daha iyi bir seviyede tutar; LC/APC ve SC/APC ise yeşil gövdeler kullanır ve 60 dB veya daha iyi bir değere ulaşır; bu nedenle FTTH ayrımlarında yaygın olarak kullanılırlar. Bir APC ferrule asla bir UPC ferrule ile birleştirilmemelidir; çünkü açılı uç yüzeyi sadece kenardan temas eder, hava boşluğu geri dönüş kaybını bozar ve bu hasar fotoğrafta görünmez.

• Kılıf rengi, fiber sınıfına göre belirlenir: OS2 tek modlu fiber için sarı, OM3 ve OM4 için su yeşili, OM5 için limon yeşili; bu, şu şekilde belirlenmiştir: TIA-568.
• Sipariş formunda uzunluk toleransını belirtin; çünkü yarım metre fazladan gevşeklik, karşı limana ulaşamayan bir halattan daha kabul edilebilir bir durumdur.

Tek modlu ve çok modlu kablolar aynı kılıf seçenekleriyle stokta bulundurulmaktadır, bu nedenle tek modlu bağlantı kablosu serisi ve çok modlu bağlantı kablosu serisi tek bir teknik özellik belgesine göre sipariş edilebilir. Bütününü koruyarak bağlantı kablosu kataloğu Tek bir ceket ve çap standardı, kabloların yarısının denetimden geçip diğer yarısının geçemediği karışık bir teslimatı önler.

Standartlar Sayfası: Teklif Talebine (RFQ) Neler Eklenmelidir?

Teklif talebinde (RFQ), kılıf bileşimi, yanma sınıfı, kablo çapı ve test raporu referansını dört ayrı satır halinde belirtin. Bu dört maddeye de belgelerle yanıt veren bir tedarikçi, denetimden geçecektir; broşürle yanıt veren bir tedarikçi ise ilk bağlantı testine kadar üstleneceğiniz bir risktir.