PON Güç Bütçesi ve Bölünme Oranı Planlaması | Fenxi

Bir operatör, B+ Sınıfı bir tasarımı onaylar; elektronik tabloda optik bütçe yeterli görünür; ardından ilk 1:128 ayırıcı kurulur ve her bir ONT, alıcı hassasiyetinden bir desibel farkla çalışır. Bölme oranı bütçeden ziyade bir pazarlama tablosundan seçilmiştir ve OLT'nin aşağısındaki hiçbir şey o desibeli geri getiremez. Tersi bir hata da aynı derecede sessizce maliyete yol açar: standart B+ bağlantı noktalarında 1:32'lik bir bölme oranının yeterli olacağı bir ağda C+ optiklere para harcanması. Bölme oranı, ODN sınıfı ve erişim mesafesini birbiriyle uyumlu hale getirmek, bir FTTH kurulumunda alınabilecek en ucuz mühendislik kararıdır ve bu karar, tek bir bölücü bile sipariş edilmeden önce alınmalıdır.

Neden Bölme Oranı Malzeme Listesi’nin Tamamını Belirler?

PON optik bütçesi, bir OLT bağlantı noktasının çıkış gücü ile ONT’nin alıcı hassasiyeti arasındaki farktır; ITU-T sınıfı ise dış tesisatın bu farkın ne kadarını tüketebileceğini belirler. GPON, sınıflarını şu şekilde tanımlar: ITU-T G.984.2; 10G nesilleri, ITU-T G.987.2 ve G.9807.1 serisinde. Bu sınıf, her bir ayırıcı, bağlantı elemanı, konektör ve fiberin uyması gereken sınırları belirler.

Bölme oranı önemlidir, çünkü pasif bir bölücü abone bağlantı noktalarını desibel cinsine dönüştürür. Port sayısının her iki katına çıkması, cihazın kendisinden kaynaklanan fazla kayıptan önce yaklaşık 3,0 dB'lik ideal bölme kaybına mal olur; bu nedenle kararlar birbirini takip eder: oran, ODN kayıp tabanını belirler; kayıp tabanı, gerekli sınıfı belirler; sınıf, OLT optiklerini belirler; optikler ise port başına fiyatı belirler. Oranı bir planlama detayı olarak gören alıcılar, genellikle daha sonra bunun bir maliyet kalemi olduğunu fark ederler.

Bu sınıfları incelerken gözden kaçan iki ayrıntı vardır. Birincisi, her sınıfın bir minimum kayıp değeri de vardır; dolayısıyla, çok temiz bir sinyal veren bir bağlantı, kayıplı bir bağlantının alıcıyı yetersiz beslemesi gibi, alıcıyı aşırı yükleyebilir. İkincisi, GPON ve XGS-PON’un tek bir ODN’yi paylaştığı durumlarda, OLT’deki bir arada çalışma filtresi, marjda değil bütçede yer alan yaklaşık 0,5 ila 1,0 dB’lik bir değer ekler.

ODN’de Her Bir Bölünme Oranının Maliyeti

Düzlemsel ışık dalgası devre ayırıcıları, öngörülebilir kayıp eğrilerine sahiptir; bu da kayıp hesaplamalarını kolaylaştırır. Aşağıdaki rakamlar, tasarımda esas alınması gereken değerlerdir; en iyi durum senaryosuna ait rakamlar değildir.

1:64’ten 1:128’e geçiş, ölçülen kayıpta yaklaşık 3,5 dB’lik bir artışa neden olur. 1490 nm dalga boyunda kilometre başına 0,30 dB kayıp göz önüne alındığında, bu durum bağlantı noktası sayısını ikiye katlamak için yaklaşık 11 km besleme fiberinden ödün verilmesi anlamına gelir. Bu takasın yapılmaya değer olup olmadığı, abonelerin gerçekte nerede bulunduğuna bağlıdır; bu nedenle bu karar, tedarik sürecinin sonunda değil, güzergâh etüdü sırasında verilmelidir. Cihaz teknolojisi de önemlidir: bir PLC ve FBT ayırıcıların karşılaştırması Bu karşılaştırma, PLC modüllerinin neden 1:8 oranının üzerinde baskın olduğunu açıklıyor ve fiber optik ayırıcı Siparişler, oran, cilalama ve bağlantı noktası sayısı ile belirtilmelidir.

Çözümlü Örnek: 1:64 ve 1:128 oranlarında C+ sınıfı

Sabit genel giderler, hesaplamaları somut hale getirir. Orta ölçekli bir ODN’yi ele alalım: OLT’de bir bir arada çalışma filtresi, merkez ofiste iki eşleştirilmiş konektör çifti, besleme ve dağıtım hatları boyunca altı füzyon ek yeri, dağıtım noktasında ve ONT’de iki eşleştirilmiş çift ve yaşlanma ile sıcaklık sapması için 3,0 dB’lik bir tolerans. Bu, ayırıcı dışındaki ek yük toplamı yaklaşık 5,8 dB’dir.

Tablo, C+ sınıfında 1:64 oranının neden çoğu yoğun FTTH tasarımında varsayılan değer olduğunu ve 1:128 oranının bu sınıfta neden niş bir tercih olduğunu açıklamaktadır. Tipik ayırıcı kaybını maksimum nominal kayıpla değiştirmek, 0,7 dB’lik bir kayıp daha ortadan kaldırır; bu da 2 km fiber uzunluğuna karşılık gelir. Bir projenin 15 km mesafede gerçekten 1:128 oranına ihtiyacı varsa, çözüm daha iyi bir splitter değildir; çözüm, daha yüksek çıkış gücüne sahip E1 veya E2 optikler ve ayrıca OLT’nin satmayı planladığınız her bağlantı noktasında bu sınıfı desteklediğini doğrulayan bir platform kontrolüdür.

Kademeli Bölme: Daha Ucuz Besleme, Daha Pahalı Desibel

1:4 oranının ardından 1:16 oranının geldiği iki aşamalı bir tasarım, aritmetik olarak basit görünür: 7,1 dB artı 13,4 dB, tek bir 1:64 oranındaki cihazın 20,5 dB değerine eşittir. Kayıp, bu farktan kaynaklanmaz; asıl kayıp, ikinci aşamanın etrafındaki gövde ve bağlantılardan kaynaklanır.

Basamaklı bir ağda, ikinci aşamanın girişinde en az bir adet ek eşleştirilmiş konektör çifti gerekir; bu genellikle 0,3 dB’lik bir kayba neden olur ve çoğu zaman bir bağlantı paneli kullanılması gerekir. Pratik kayıp: Tek aşamalı bir ayırıcıya kıyasla 0,9 ila 1,5 dB arasında ek kayıp. Bu desibel karşılığında elde ettiğiniz şey ise esnekliktir. 1:4 besleme ayırıcısı sabit kalırken, 1:16 modülleri yalnızca aboneler bağlandıkça eklenir; böylece başlangıçtaki harcama, kullanım oranına uyar ve yedek bağlantı noktaları sızdırmaz bir kutuda ayrılabilir. fiber sonlandırma kutusu kesilip karanlıkta bırakılmak yerine. Mevcut 1:4 besleme aşamasını yeniden kullanan Brownfield tesisleri için genellikle gerçekçi bir alternatif bulunmamaktadır.

Kâr Marjını Koruyan Unsurlar

Oran ve sınıf belirlendikten sonra, geriye kalan değişken her birleştirilmiş arayüzdeki bileşen kalitesidir. Standart toleranslar sabittir: birleştirilmiş bir konektör çifti için tipik değer 0,3 dB ve izin verilen değer 0,5 dB; füzyon eklemi için 0,1 dB; mekanik ekleme için ise en fazla 0,3 dB’dir. FOA zarar bütçesi referansı ve Fluke Networks fiber optik kayıp bütçesi Her iki kılavuz da bu rakamları temel alırken, TIA-568 standardı ise satın alma şartnamesinde belirtilmesi gereken kablolama çerçevesini belirler yapısal kablolama binaların içinde.

Polonya'daki teknik standartlar, düzgün çalışan bir PON ile sınırda çalışan bir PON'u birbirinden ayırır. PON ODN'leri, açılı fiziksel temas konektörleri temel alınarak tasarlanmıştır ve merkez ofiste, yanlış kablonun en büyük zararı verdiği yer burasıdır: bir UPC yama kablosunun bir APC adaptörüne takılması, net bir kayıp değeri yerine kararsız bir kayıt olarak görünen bir yansıma sorunu yaratır ve yukarı akış 1310 nm bandında bu durum, 0,5 dB'lik tolerans sınırından çok daha fazla kayba neden olabilir. Her arayüzde cilalamayı tutarlı tutun, ODF fiber optik dağıtım panosu saha eklemesi olmadan besleme kablosunu sonlandırmak ve kablo kanalıya hazır olanı satın almak 12 çekirdekli fiber pigtail kabloları kapatma mekanizmasındaki adaptörlerle aynı cilaya sahip.

Bölünmüş ODN için Kabul Planı

Bölünmüş bir PON, tek bir uçtan uca testle doğrulanamaz; çünkü bir ayırıcı, tek uçlu bir ölçümde arkasındaki her şeyi gizler. Her aşamanın kendi kayıtları olmalıdır.

• Önce tasarım sayfası: Her bir bölme oranı için PON bağlantı noktası başına hesaplanan kaybı, bölücü, konektör ve ekleme toleransları ile marjı da dahil ederek kaydedin ve bunu, ekipman teknik özellik belgesinin yerine kabul kriteri olarak belirleyin.
• Splitterler takılmadan önce besleme hattının OTDR ölçümü: 1550 nm'de, çift yönlü sinyal izleri ile; böylece, aşağı akış dalları sinyal izini gizlemeden önce besleme kablosu ve ara bağlantı noktalarındaki ek yerlerinin karakteristik izleri kaydedilmiş olur.
• Her bir damlayı bir ışık kaynağı ve güç ölçer kullanarak kayıp testi yapın: 1490 nm çıkış tarafında ve 1310 nm giriş tarafında ölçüm yapın, ardından yaşlanma ve kirlenmiş konektörler için en az 3 dB yedek pay bırakılarak sınıf bütçesiyle karşılaştırın.
• Her bir bağlantı noktası için bölücünün homojenliğini kontrol edin: 1:64 PLC modülünde, bağlantı noktaları arasında fark yaklaşık 1,5 dB ile sınırlı olmalıdır; bu farkın daha fazla olması, fiber arızasından ziyade hasarlı bir bağlantı noktası veya kirlenmiş bir uç yüzeyine işaret eder.
• Her bir eşleştirilmiş çiftte cila uyumluluğunu doğrulayın: UPC ve APC bağlantılarının uyumsuz olması durumunda, bağlantı kayıp testinden geçse bile yansıma testinde başarısız olabilir; bu nedenle varsayımda bulunmak yerine kontrol edin.
• Splitter seri numaralarını ve OLT sınıfını içeren, bağlantı noktası bazında bir kayıp tablosu sunun: Böylece, ister XGS-PON ile birlikte kullanım olsun, ister 1:64 oranından 1:128 oranına geçiş olsun, bir sonraki yükseltme işlemi ölçülen veriler temelinde planlanabilir.

Fenxi’ye PON bağlantı noktası sayınızı, planlanan bölme oranlarınızı ve hedef erişim mesafenizi gönderin; biz de size, PLC bölücüler, terminal kutuları, ODF üniteleri ile bunlara uygun pigtail ve patch kablolarını içeren, bütçe kontrolünden geçirilmiş bir malzeme listesi sunacağız. Bu listede, her bir parçanın ODN’ye katkıda bulunduğu kayıp değeri de yanına yazılmış olacaktır.